|
|
| |
|
Kırmızı Ot
|
|
Anı yoktur.
Anıların kendisinden
kaynaklanan, başka bir kişilikle yaşanmış, bir başka
hayat vardır.
Gerçek zaman, eşit saatlere bölünmüş, mekanik bir yapı
değildir.
Tüm bunların sonunda burnunuza gelen şey, "katmerli
papatyaların ateşte yanan kalplerinin kokusu" olacaktır.
Boris Vian'ın bilinmeyen nedenlerle, uzun süredir Türk
okurundan saklanan romanının tam metni ; bir kez daha
|
|
|
Boris Vian
|
Savaş sonrası, Saint-Germain-Def-Pres'nin
etkileyici(ama tanınmamış) yüzlerinden biri olan Boris
Vian'ın dehası ölümünden sonra keşfedildi. Ecole Centrale'ın
renkli ve karmaşık kişilikli öğrencisi, caz müzisyeni,
senarist ve kısa film amatörü, oyun yazarı, düz yazının
her alanında kalem oynatıcı, şair, mühendislik ve
araba yapımına kadar varan geniş bir ilgi alanına
sahipti. Alfred Jarry'nin büyük hayranlarındandı.
1946'da yazdığı ve Vernon Sullivan adlı hayali bir
Amerikalının romanının çevirisi olduğunu iddia ettiği
Mezarlarınıza Tüküreceğim ile büyük skandal yarattı.
Olayın büyümesi üzerine kitabı İngilizceye çevirerek
yeniden yazdı. Ateşli bir polisiye okuruydu. Daha
sonra aynı hayali isimle üç roman daha yazdı ve hepsi
tarafımızdan basılacaktır. Edebi alanda, -eleştirmenlere
göre -asıl gücü kendi adıyla yazdığı dört romandan,
-Günlerin Köpüğü, Pekinde Sonbahar, Yürek Söken ve
Kırmızı Ot- gelir. Caz eleştirilerinden gazete yazılarına
kadar oldukça geniş bir alana dağılan eserleri vardır.
Bu eserlerin ortak noktasını zaman zaman şiirsel ve
fantastik, zaman zaman kara mizah ve bazen saldırganlaşabilen
stili oluşturur. Alışılmış kalıpların dışına çıkarak,
Fransız dilinin cümle yapısını kırmış, yanyana gelmeleri
olanaksız olan sözcükleri, şaşırtıcı bir şiirsellik
ve uyumla birleştirip, tam bir özgürlük içinde -geriye
bakmaksızın bir kerede yazılmış görüntüsü vererek-yazmıştır.
Sözel fantazilerinin ötesinde, biçeminin ritmi, her
sayfada, olaylara, heyecanlara, yalnızlık içindeki
sayıklamalara dönüşür.
|
|
|
 |
 |
 |
|